Lymfe oedeem

Een oedeem is een vochtophoping in een deel van het lichaam, waardoor zwelling van het weefsel ontstaat. De vochtophoping onstaat door een verstoorde afvoer van afvalstoffen uit het (spier)weefsel.

Niet alle afvalstoffen die in de lichaamsweefsels ontstaan kunnen door het bloed worden afgevoerd; de grootste eiwitdeeltjes kunnen alleen via de lymfevaten terug naar het bloedvatenstelsel worden getransporteerd. Deze eiwitten zorgen, als ze in het weefsel blijven, voor een sterke aanzuiging van vocht, waardoor een oedeem (vochtophoping in het weefsel) uiteindelijk kan ontstaan.

De oorzaak van het oedeem is dus niet zozeer het vocht dat wordt aangezogen maar het onvoldoende functioneren van de lymfeafvoer. Denk bijvoorbeeld aan een oedeemarm bij een vrouw die een borstamputatie heeft ondergaan. Hierbij zijn vaak ook de lymfeklieren in de oksel verwijderd, zodat de lymfeafvoer ernstig is bemoeilijkt.

Voorbeeld van oedeem in het onderbeen

Maar ook (tijdelijk) grote productie van afvalstoffen kan oedeemachtige verschijnselen veroorzaken, zoals het verzwikken van een enkel, een flinke kneuzing, een (cosmetische) operatie of zelfs een zware sportinspanning.

Hoge bloeddruk en oedeem (vooral in de benen) gaan vaak samen. Door de hoge bloeddruk krijgt het weefselvocht onvoldoende mogelijkheid om terug te keren in de bloedbaan. Een langdurig oedeem wordt doorgaans steeds hardnekkiger en het weefsel in het oedeemgebied zal steeds slechter gaan functioneren.

Met lymfedrainage kan zo’n oedeem meestal prima onder controle worden gehouden. Gevolg: minder gezwollen weefsel (bv. minder dikke benen, enkels of armen), betere spierfunctie en mobiliteit.

Bij tijdelijke oedeemvorming zal lymfedrainage zorgen voor een sneller herstel van de normale situatie.

Hoge bloeddruk zal door lymfedrainage niet afnemen.